Ach, ach, ach.. Zo veel misdaad op een avond!

Afgelopen donderdag begonnen we met the longform: the Harold. Aankomende voorstelling gaan we namelijk weer iets speciaals doen. Dit keer niet de Vloer op, maar de Harold. We kregen les van Kiki!

We begonnen met de opwamers: Waar zijn de vingers heen, alleen een andere versie. "waar gaan de vingers heen, waar gaan de vingers heen? Say what? waar gaan de vinger heen, waar gaan de vingers heen? De vingers gaan naar.... de maan!" "Bla, bla, bla" "Where is the second scene...."
Eins zwei drei was weer een lekkere warming-up. Categorieëntikkertje kwam ook weer aan bod: overleden acteurs, bloemen en acteurs met een sixpack!
Om in het thema te komen moesten we de standaard zinnen uit een misdaadfilm opnoemen. Ook moesten we standaard typetjes uit een misdaadfilm vertellen.

Na de warming up gingen we wat serieuzere dingen doen. We begonnen met z'n allen op een station waar ieder een verhaal moesten creëren. Twee reizigers richting Parijs, een werker bij de trein, vrouw die wist dat haar vriend op haar wachtte thuis, een man die naar de eiffeltoren moest om iemand over de reling te gooien (?)
Hierna bevond de helft van de groep in een supermarkt. De supermarkt trok wel rare mensen aan: oude, gehandicapte mensen aan.
De andere groep was in een studentenflat, waar de meeste studenten vrij duf op hun stoel zaten of hard studeerde totdat één student rennend de kamer binnekwam om daarna een sportdag te organiseren.

Daarna gingen we de Harold doen. Helaas konden we maar 1 harold doen, zodat niet de hele groep daaraan mee konden doen. Next time better.
De suggest transistorradio. Aan de groep was om eerst rond te lopen om associaties te vertellen rondom de suggestie. Daarna was het spelen in de volgorde: A1, B1, C1, groepscène, A2,B2,C2, groepscène, A3,B3,C3 en eindscène. De A1 scène werd gespeeld door Anne en Vincent en het ging over Vincent die in de kast zat bij Anne tijdens de tweede wereld oorlog. Het was een hele mooie, schattige (ze hielden elkaars hand steeds vast). Ze zongen de Wilhelmus en waren bang voor de Duitsers. B1 ging over twee Duitsers op een Nederlandse strand. Jan groef een kuil, terwijl Johan op het strand lag. Johan en Jan zaten wat Duits te praten toen ineens Larissa voorbij liep als een Pamala. Ze hield de wacht, terwijl ze af en toe flirtte met de Duitsers.
De C1 scène ging over de spullen verdelen van Opa. Rachel en Nirma verdeelden de spullen tot opgeven moment tante Gertruud langskwam om ook spullen te innen.
Toen kwam er een groepscène waarbij het om een feest ging. De batterijen van de radio werden verwisseld en de radio werd gemaakt. Toen de radio het weer deed en de muziek (Larissa, Noor, Rachel (?)) en de rest dansten. Zo was er een geweldig feest.
A2 ging over dat Vincent eventueel op de trein werd gezet. B2 ging over dat Larissa de Duitsers waarschuwde voor de vliegtuigen. Dit was alleen lastig, omdat Larissa een Franse was. C2 ging over dat tante Gertruud een soort beest was met rare geluidjes. Uiteraard werd er weer een groepscène gespeeld. Dit keer ging het over onnozele militairen, waarbij Larissa opeens een dansje maakte.
Bij A3 was er een tijd sprong gemaakt. Vincent werd op de trein gezet richting Polen en had daar het ergste gezien wat je kan zien. Anne maakte zijn excuses en wist niet waar Vincent op dat moment naar toe ging. Het was een mooie afsluiter: een knuffel als excuses. Het was echt een mooie scène.
B3 scène was kort, maar krachtig. De Duitsers en de Française stonden naast elkaar. Johan en Larissa de liefde verklaarden. Voor de kus werden ze doodgeschoten.
Bij C3 was er een rare twist waarbij tante Gertruud werd vermoord.

Veel instructies, goede adviezen, leuke scènes. Kortom, een leuke les!
Volgende week weer the Harold! Tot dan!

De afgelopen twee donderdagen stonden in het teken van muziek. Vorige week verzorgen Lucien en Larissa samen de training, dit keer stond Lucien er alleen voor.

We begonnen de avond in een kring, waarbij we elkaars bewegingen nadeden. Daarna gingen we lekker met muziek aan de gang, om te beginnen met Tijd voor een lied, we sloten de avond af in de bluesbar....
Noor zong een heel mooi kinderen voor kinderenlied, Nirma was haar hondje kwijt. President Marjo nam een kijkje op de vuilnisbelt van stagiar Erik (iets over global cluttering). Johan was zijn haar kwijt (...). Anne kreeg last van wormen na het eten van een peer. Ingwie moest binnen 24 uur trouwen. Rachel schitterde met een lied in de metal stijl.

In de bluesbar ontstond de schitterende bluessong : Je maakt me zo blij. Piet was hierbij zelfs de naam van zijn moeder vergeten. Lucien speelde weer meesterlijk op de piano. Het blijft ontzettend mooi om te zien hoe hij telkens weer verschillende melodiën bedenkt in de meest uiteenlopende stijlen, van opera tot metal...

Lucien, je bent een kei! (Je maakt ons zo blij ;) ).

Erik

10 Weken later in het Pakhuis...: Muziek!
Het was de eer aan Larissa en Luciën om hun eerste les van de twee te gaan geven. De maestro en de maestra van onze groep.
Melodieën, rijm en tekst waren de kernwoorden van afgelopen donderdag en uiteraard hebben we daarmee veel geoefend.

We begonnen met ademhalingoefeningen. Alle klinkers kwamen voorbij: AAA!!! EEE! II! OO! UUU! Ik zie alleen door deze klinkers een hele scène ontstaan: Iemand loopt rustig over op straat, genietend van de zon. Om de hoek kwam ineens een auto snel aanrijden in de richting van de man: 'Aaaah! Neeee!' De bestuurder reed tegen de man aan, zodat de man een harde smak op de grond maakte (drup, drup ging het bloed). Langzamerhand waren mensen gestopt om te kijken naar de scène en zagen de druppeltjes: 'Illl en oooh wat erg!' Je zou verwachten dat de auto zou stoppen, maar nee... Hij reed gewoon door en tUUterde nog even na. Tuut Tuut.
Goed, to the point!
We gingen daarna door naar de medeklinker Ssssss, waarna we daarna de stem goed genoeg was voor het welbekende nummer: We will rock you. We moesten rijmen op de melodie. Ook al ken je het lied wel, het is niet altijd even makkelijk om te rijmen! Om het rijmen verder te oefenen gingen we een verhaal op een rij doen, maar dan in rijm: Aa Bb. Geen idee meer even waar over het ging, maar er kwamen verrassende dingen uit.
Dat rijmen moest natuurlijk ook gecombineerd worden met melodieën en daarom gingen we zingen bij de piano. Iedereen, ja echt iedereen, moest vier zinnen zingen die rijmden. Leuke kinderliedjes werden op een ander melodieetje neergezet en er kwam ook een heel dramatisch lied uit: Wat is het leven toch zwaar. Het refrein was heerlijk om mee te blèren/zingen.

Scènes werden ook gespeeld. We begonnen met rijmende scènes waar onder andere Johan en Piet een scène speelden over de baas die tussen de lopende band was gekomen en Rens (potentieel nieuw lid) en Ingwi een scène speelden over egels!
De Stuntman werd dit keer anders gespeeld: De stand-in. Twee spelers speelden een scène en twee spelers die zaten aan de zijkant. Wanneer deze twee spelers dachten dat er gezongen moesten worden, freesten zij de scène waarna ze een prachtig liedje zongen om zo de scène vooruit te helpen.
Eerst kwamen de cowboys langs in de woestijn(Anne en Johan). Johan had z'n arm verloren.
Andere scène speelde zich af in de gevangenis waar twee zussen geprobeerd hadden om een bank te overvallen. Ze hadden geen zin om in de gevangenis te blijven, dus gooiden ze alle vrouwelijke charmes in de strijd om de bewaker te versieren om zo te eindigen op een onbewoond eiland!

We eindigden met z'n allen weer bij de piano om een lied te zingen over de a4!

We kijken weer met z'n alle uit naar komende donderdag!

Zaterdag 9 januari, het was weer tijd voor een wedstrijd theatersport. We zouden dit keer spelen tegen de Lunetics uit Utrecht, maar de sneeuw strooide … tja.. sneeuw in het eten.Ze lieten ons weten het heeeeeeeeeeeeeeeel jammer te vinden, maar niet te kunnen komen. De sneeuwduinen lagen in de weg.

Natuurlijk wilden wij wel graag spelen. En wij zouden Expreszo niet zijn, als we niet wat improviseerden. Op het laatste moment bedachten we dat we voor de pauze het publiek zouden verrassen met een mix van theatersport vormen. Nirma was de presentratrice en met veel enthousiasme heette zij het voltallige publiek welkom (ongeveer 10 mensen). We zongen ons (korte) Expreszo openingslied en begonnen met de warming-up. We zongen: My Bonny is over the Ocean en op elke B moesten we of zitten of staan. Dat was erg lachwekkend en toch wel moeilijker dan je eerst denkt. Leuk om te doen met spelers en publiek tezamen.

Zoals gezegd,lieten wij de eerste helft een mix van theatersportvormen zien. Zo brachten wij de: ‘Allerslechtste Allertijden. De slechtste arts, de slechtste schaatser, de slechtste bakker, enz.…Daarna volgde Robinson, waarin Noor uiteindelijk in haar eentje moest spelen dat vier personen aanspoelde op een eiland, blij waren dat ze nog in leven waren en op onderzoek gingen naar eten en hout. In de snelkookpan waren Vincent en Rachel steeds verbaasder, dan Nirma en Johan tijdens het behangen van de babykamer. Uiteindelijk waren Vincent en Rachel ontzettend blij verrast tijdens de geboorte van de vijfling; daar komt ie… en nog één, en nog één, en nog één, enz.…. Nirma werd door Boris flink onder handen genomen, maar uiteindelijk bekende ze dan toch dat ze de DSB had laten vallen. We hebben nog een aantal hele leuke vormen gespeeld, zoals het familieportret en de datingshow, waarbij vooral Eric de lachers op zijn hand had toen hij als Wilders zei: buitenlanders vind ik niet leuk en op mijn hoofd heb ik altijd jeuk. En ook tijdens woord op woord af wanneer zijn woord (PIZZA) genoemd werd en hij, aangemoedigd door Noor en Nirma op de achtergrond, vol verwarring steeds weer op en af moest. We sloten voor de pauze met z’n allen af met de bus, waarbij we verdrietig, swingend, geïrriteerd ongeduldig, angstig en dol van blijdschap opkwamen.

Na de pauze deden we de directors cut. Vier regisseurs: Luciën, Rachel, Noor en Vincent brachten hun serie aan het publiek. De anderen speelden de personages.

We zagen 1 aflevering van Rachels slapstick op de Euromast, waar Jack zijn Anita met een dansje ten huwelijk wilde vragen.

We zagen twee afleveringen in de Western: Volendam, de uitdroging van Noor hoe Mario de pianist in de bar verliefd was op Marjon, maar concurrentie had van… hoe kan het ook anders Jan Smit.

We zagen 3 afleveringen van de SF serie van Luciën, waarin de Belgische Jeannette en Bill in het ruimtevaartstation op Mars een broccoli Pannenkoek met de Oeroude Hollander Bob, zagen aanstormen. Bob bleek Pipi de electronische hond te hebben ontvoerd. Hij had hele rare eisen, zoals een pizza. We zullen nooit weten hoe dat afgelopen is.

Dat weten we wel van de afleveringen van de horror serie van Vincent. Twee schoonmakers Marie en Bob, waren aan het opruimen in de tweede kamer. Eerst zag je hoe zij de twee bewakers lieten schrikken en overmeesterden. Ze bleken twee geheim agenten te zijn, in dienst van Geert Wilders, die de bewakers door middel van een lolly in zijn tang wilde houden en ervoor wilde zorgen dat de mensen op de publieke tribune een kopje kleiner werden gemaakt. Gelukkig bleken de bewakers niet echt onder invloed te zijn en maakten zij de geheim agenten een kopje kleiner.

Zo was het een geweldige, leuke, gevarieerde en gezellige avond. Het kleine publiek was heel enthousiast en ook wij als spelers vonden dit voor herhaling vatbaar. Dus die directors cut houden we erin!!

Ik zou zeggen tot ziens bij onze volgende thuiswedstrijd. Wanneer die is? Houd onze website in de gaten.

Aankomende donderdag een training van Kiki en een aantal nieuwe leden, die mee komen doen. Ook dat wordt vast weer erg leuk. We hebben er nu al zin in. Tot dan!

Natuurlijk voor iedereen: Gelukkig nieuwjaar! Dat 2010 een leuk en liefdevol jaar mag zijn vol met theater!

We sloten samen het jaar af op de 30e, bij Noor, bij de oudjaarsborrel! Een gezellige bijeenkomst die begon om 8 uur. We waren in totaal met z'n negenen. Vele gesprekken over de liefde, werk, wat men bezig houdt. Er was ook een mindere mededeling: Mieke gaat stoppen. Dat vinden we natuurlijk heel jammer, maar we hopen natuurlijk ook dat ze heel gelukkig blijft en dat ze af en toe langs gaat komen. Gelukkig duurt het nog wel even voordat ze gaat :)

Verder kwam het baarbankje ook nog even aan te pas. Het baarbankje is niet alleen maar voor het baren, maar ook voor de reden waarom er gebaard moet worden. Allemaal posities werden er geprobeerd!

Kortom: het was een geslaagde avond! Bedankt Noortje voor je gastvrijheid.

Ik hoop dat jullie allemaal een fijne jaarwisseling hebben gehad. Volgende week krijgen we les van de captain, want 9 januari is er een wedstrijd!! Nodig iedereen uit, want het wordt een leuk begin van het nieuwe jaar!

Tot Donderdag!

Afgelopen donderdag kregen we les van Nirma, die inval voor Noor die door een hondje van een pondje omver getrokken is... en het thema was: Energie!

We begonnen met een energieke opwarmer Commando (of: Simon Says), waarin we alleen commando's van Nirma mochten opvolgen, als ze er 'commando' voor zei. "Commando Rennen... Zitten... Commando Huppelen". Als je een foutje maakte was je af en na een poosje waren we allemaal heerlijk warm en werden er zelfs truien uitgetrokken.
Hierna liepen we door de ruimte en begroetten we elkaar steeds op een andere manier: als oude vrienden, als mensen die stiekem verliefd op elkaar zijn, als mensen die elkaar niet vertrouwden; het was leuk om te zien hoe verschillend dat eruit zag. Hierna hebben we elkaar nog in western-stijl neergeschoten en mochten we heerlijk dramatisch doodvallen.
Energie in een scene kan uit verschillende dingen komen. Allereerst is het mooi om het vanuit stilte te laten ontstaan: door niet te veel te praten in een scene komen er vanzelf vaak mooie spanningen en bijbehorende energie los tussen de personages. In een aantal scenes hebben we daarmee geexperimenteerd.

Jan was in de bibliotheek en liep langs een lange boekenkast die dwars midden over het podium liep. Vincent had goed opgelet en liep er niet dwars doorheen, maar zette hem juist nog sterker neer door aan de andere kant met een karretje boeken te lopen. Er werd heel lang niets gezegd in deze scene en dat was prachtig. Jan maakte een gaatje tussen de boeken en greep dwars door de boekenkast naar Vincent, die hem een boek aanbood, erg mooi fysiek spel:
Toen ze later begonnen te praten werd de spanning weer een beetje verbroken, maar toen de stilte terugkwam en ze allebei personages uit het boek Don Quichote gingen spelen, werd het weer echt mooi!

Rachel en Ljenna kropen door loopgraven en beschoten elkaar. Johan had heel andere ideeen over wat voor soort scene er in een loopgraaf kan ontstaan, maar de dames bleken toch wat voor elkaar te voelen en Rachel liep over naar de andere kant.





Energie kan ook onstaan uit verschillende emoties, en daarvoor oefenden we een aantal keer het Emotionele Vierkant, waarin het podium in vier vlakken met verschillende emoties is verdeeld. Een lastige vorm, maar wel heel mooi om te zien hoe je een scene kunt beinvloeden door ineens van emotie te veranderen, en wat nu het verschil is als je allebei dezelfde emotie aanneemt of juist een andere. Vincent had een nieuwe staafmixer voor Rachel gekocht, maar die had niet helemaal de juiste kleur, en heeft uiteindelijk haar dood veroorzaakt.
Jan en Johan die... nou eerlijk gezegd weet ik even niet meer waarover die scene ging, behalve dat hij eindigde dat ze in het vak Geil elkaar besprongen:
O ja, Johan was een slagersjongen die heel gevaarlijk deed met een enorm scherp mes. Een hilarische energieke scene zonder enige lijn ;-)

Tot slot: energie uit beweging in de Tik Tak, waarin elke speler verplicht een fysieke tik meekreeg. Rachel en Johan kwamen elkaar op de markt tegen en vroegen zich af of ze misschien met hun partners bij elkaar zouden moeten intrekken. Er werd veel over Lisette die er niet was gesproken, dus kwam Nirma op een gegeven moment dat gat invullen, en bleek dat ze toch liever met Rachel wegging... De appelmoes waarmee er in deze Swinger-relaties werd geexperimenteerd ging haar toch nog wat te ver :)
Anne en Erik waren op de schaatsbaan en vonden uit dat je met het olympisch snot uit Anne's loopneus heel goed kon gebruiken om het snelle schaatspak van Erik mee in te smeren voor de aerodynamica... een hele vieze scene, maar wel lekker energiek.

Heerlijk gespeeld; Thanks Nirma! Na de training nog weer ouderwets bijgekletst in de Beiaard (jaja, met kaasstengels) over hoe een pornofilm met vrouwen en ontploffingen werkt, en wat je allemaal wel en niet kunt doen in een zwartepietenpak of paashaaspak. Gezellig! Volgende week en de week erna krijgen we weer een muzikale training door Theo: tot dan!